(© abcZdrowie)

Leniwe oko, czyli osłabienie widzenia w jednym oku, występuje zgodnie z szacunkami specjalistów u jednego na pięćdziesiąt dzieci. Jeżeli leczenie zostanie podjęte wystarczająco wcześnie, możliwe jest skuteczne zatrzymanie rozwoju choroby. W jaki sposób rozpoznać czynniki, które mogą doprowadzić do tego zaburzenia?

Jak rozwija się leniwe oko?
Leniwe oko to inaczej amblyopia. Czynnikiem, który wywołuje tœ przypadłość jest bardzo często zez. Mogą to być również zaćma, duży astygmatyzm lub anisometropia (różnowzroczność), które pojawią się w pierwszych kilku latach życia dziecka. Rozwija się ono jako efekt braku współpracy pomiędzy obojgiem oczu, które nie przekazują do mózgu identycznej informacji na temat widzianego obrazu. Zdrowe oko staje się zdecydowanie dominujące, a mózg i świadomość zaczynają ignorować oko słabsze. Po pewnym czasie ustawia się ono na stałe w złej pozycji (w przypadku zeza), przestaje być w jakikolwiek sposób ćwiczone – a przez to chociaż trochę wzmacniane – i zaczyna niedowidzieć. Rozwija się wówczas ślepota czynnościowa. Jeżeli zaburzenie ma bardzo lekki przebieg, chorzy mogą go prawie nie zauważać lub interpretować jako drobną niedogodność. Z drugiej strony zaawansowana postać może bardzo utrudniać sprawne działanie. Występują wówczas trudności z postrzeganiem głębi czy kontrastu, łapaniem ostrości oraz wrażliwością oka na ruch.

Leczenie leniwego oka
Leczenie leniwego oka polega na zmuszeniu go do pracy. Zasłaniając zdrowe oko, przy jednoczesnym świadomym zaangażowaniu zmysłu wzroku do pracy, zmuszamy oko słabsze do treningu. W ten sposób ma ono szanse, by się wzmocnić. Poprawia się m.in. ruchomość gałki ocznej, a także zdolność do ogniskowania obrazu. Naukowcy przeprowadzali nawet niewielkie badanie (18 dorosłych uczestników), którzy w ramach leczenia mieli grać w Tetrisa w specjalnych okularach, które rozdzielały widzenie. Jedno oko widziało spadające kostki, a drugie te leżące. Żeby wykonać zadania, gałki oczne musiały ze sobą współpracować. U wszystkich nastąpiła poprawa. Przy tym wszystkim trzeba pamiętać również, aby „wyłączanie” zdrowego oka następowało w odpowiednich proporcjach – na pewno nie nazbyt często, tak, aby nie doszło w nim do amblyopii wstecznej.

By wyrównać widzenie (w przypadku krótkowzroczności w jednym i dalekowzroczności w drugim oku) można zakładać soczewki kontaktowe i to również powinno pomóc, by oczy pracowały mniej więcej na wyrównanym poziomie. Bardziej ryzykowną i zdecydowanie droższą metodą jest operacja, która miałaby w odpowiedni sposób ustawić mięśnie odpowiedzialne za ruch oka.

Odpowiednia czujność
W wyniku wytężonej pracy poprawę widzenia można uzyskać w każdym wieku (również u dorosłych). Jednak najlepsze rezultaty terapia odniesie wówczas, gdy problem zostanie zdiagnozowany odpowiednio wcześnie – zanim dziecko osiągnie 5. rok życia. Z tego względu zaleca się pełne badanie wzroku u sześciomiesięcznych niemowląt, a następnie jego ponowne przeprowadzenie w wieku 3 lat. Dzięki temu możliwe jest szybkie wychwycenie wszelkich zmian i ewentualnych nieprawidłowości. Dodatkową czujność należy wzmóc, gdy pojawią się jakiekolwiek zaburzenia w polu widzenia i schorzenia narządu wzroku. Te bowiem pretendują do rozwinięcia się niedowidzenia.

Odpowiednia dawka wiedzy, obserwacja oraz reakcja we właściwym czasie pozwolą uporać się z leniwym okiem w takim stopniu, jak to tylko jest możliwe. Nie ignorujmy więc sygnałów wysyłanych przez ciało, a w wypadku poczucia, że coś jest nie tak, najlepiej udać się do specjalisty.


Wsparcie redakcyjne od:




Choroby

Komentarze (0)

Podane dane osobowe będą przetwarzane przez Polska Press Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. Podanie danych jest dobrowolne. Pozostałe informacje na temat celu i zakresu przetwarzania danych osobowych oraz Twoich praw znajdziesz w regulaminie. Dodając komentarz akceptujesz regulamin.

Zaloguj się / Zarejestruj się!

Brak komentarzy. Możesz być pierwszy!