Kościół Środowisk Twórczych pod wezwaniem Św. Brata Alberta i Św. Andrzeja Apostoła

Dane kontaktowe:

adres:
Warszawa, pl. Teatralny 18
tel:
(22) 829-00-16
e-mail:
www:
http://www.dst.warszawa.pl/
mapa:
pokaż na mapie

Opis firmy

Kościół Środowisk Twórczych w Warszawie obejmuje swoją pasterską posługą środowisko: aktorów, architektów, dziennikarzy, filmowców, historyków sztuki, literatów, muzyków, naukowców, plastyków, pracowników radia i telewizji, wydawców.

Mieściło się ono w latach 1978-1982 przy kościele akademickim Św. Anny, w 1982-1987 u Panny Marii na Nowym Mieście, w 1987-1999 w kościele seminaryjnym Wniebowzięcia NMP. Od września 1999 ma swoją siedzibę w wybudowanej przez twórców świątyni. Jest to miejsce modlitwy i refleksji chrześcijańskiej artystów, ośrodek myśli i kultury.

Z historii Kościół twórców stoi na miejscu, gdzie w XVII w. istniał kościół jezuitów pw. Św. Krzyża. W XVIII w. zbudowano tutaj nową świątynię Św. Andrzeja. Było to miejsce modlitwy i siedziba Panien Kanoniczek. Duchową formacją, wykształceniem promieniowały one stolicę. Podczas Powstania Warszawskiego była tutaj reduta oraz szpital powstańców. W okaleczonej wojną świątyni odprawiano Msze Św. do 1953 roku. Ówczesne władze zburzyły kościół. We wrześniu w 1998 roku położono kamień węgielny nowej świątyni. 13 czerwca 1999 r. poświęcił ją Ojciec Święty Jan Paweł II, a 25 września konsekrował Józef Kardynał Glemp, Prymas Polski.

Rekonstrukcję frontonu kościoła opracowano w pracowni "Projekt", nawiązując do klasycznej fasady, zbudowanej przez Chrystiana Aignera w latach 1817-21. Architektura sklepienia i naw nawiązuje do tego stylu. Wystrój wnętrza opracował inż. arch. Bartłomiej Biełyszew, inż. arch. Jacek Chyrosz i rektor kościoła ks. Wiesław Niewęgłowski. Do kościoła prowadzą szklane drzwi, dzięki temu świątynia niejako jest otwarta całą dobę. Przez przezroczystą taflę "wychodzi" na Plac Teatralny.

W głównym ołtarzu obraz Chrystusa klęczącego w Ogrójcu, którego pociesza anioł. Autorem jest Sebastiano del Piombo (1485-1547), wybitny malarz włoskiego renesansu, uczeń Michała Anioła i Rafaela. Rozłożone w geście smutku, pytania, przyzwolenia, ręce Jezusa dopełniają cierpienia zatrzymanego w twarzy. Niezwykła oszczędność scenerii powoduje, że silnie przemawia ekspresja gestu i wyraz twarzy, odbijające stan duszy.

Złocisty marmurowy ołtarz i ambona, pochodzące z kamieniołomów niedaleko Werony, korespondują z marmurową posadzką z Hiszpanii. Krzyż połowy XIX wieku zrealizowano w zakładzie Norblina.Przy ołtarzu, w miejscu przewodniczenia, stoi fotel będący repliką tronu króla Stanisława Augusta. Taki sam jest w sali tronowej Zamku Królewskiego w Warszawie. W głównej nawie klasycystyczne żyrandole.

U wejścia z prawej strony Ukrzyżowany - XIX-wieczna rzeźba z brązu. W bocznej nawie obraz św. Jana Kantego, patrona naukowców. Pochodzi ze zbiorów Ciechanowieckich. Namalował go w Rzymie około 1767 r. Tadeusz Kuntze-Kunicz. Św. Jan (1390-1473) był profesorem Wszechnicy Jagiellońskiej. Słynął z wielkiego miłosierdzia. Obraz przedstawia jedną z legend związaną ze Świętym. Pewna sierota stłukła dzban z mlekiem. Z obawy, aby nie zbiła jej macocha, św. Jan z Kęt cudownie zlepił dzban, a zaczerpniętą wodę z rzeczki Rudawa zamienił w mleko.

Droga Krzyżowa została wykuta w kamieniu z Egiptu. Biegnie w starożytnej Jerozolimie traktem wyznaczonym przez starą tradycję chrześcijańską. Tutaj podczas śmierci Chrystusa trzęsła się ziemia i pękały skały. Tędy przeszedł niejako tajfun kosmiczny. Via Curcis obrazuje dramat Boga-Człowieka, a pęknięcie skały jest niezagojoną raną Jego Męki. Droga rozpoczyna się w Wieczerniku, biegnie do Ogrójca, a następnie zmierza tradycyjnym szlakiem. Wyznaczają ją krzyżyki, w których umieszczono szczątki skał, przywiezione z Jerozolimy. Dzięki temu modlący się są w przestrzeni duchowej, a jednocześnie w oryginalnej przestrzeni jerozolimskiej. Na ten kształt Drogi Krzyżowej, według pomysłu rektora kościoła, ogłoszono wśród artystów konkurs. Wybrano pracę Bartłomieja Biełyszewa.

Kaplica Najświętszego Sakramentu. W półmroku zawieszona Hostia z białego marmuru. Promieniuje światłem. Przywołuje słowa Chrystusa, którymi przedstawił Siebie słowami: Ja jestem światłością świata (J 8, 12). Adorują Go dwa barokowe anioły.

Św. Cecylia, grająca na organach zginęła jako męczennica w II wieku. Od XV w. patronka muzyki i muzyków. Obraz nad organami jest XIX-wieczną kopią. Oryginał z 1671 r., namalowany przez florenckiego malarza Carlo Dolci (1610-1686), znajduje się w galerii Drezdeńskiej.

Nawę zamyka postać św. Jana Chrzciciela na pustkowiu, autorstwa Izydora Piotra Jabłońskiego (1835-1905). Młody mężczyzna okryty skórą zwierzęcą wznosi prawą rękę ku niebu, w lewej trzyma cienki kij pasterski zakończony krzyżem. Autor w ukazaniu postaci nawiązuje do renesansowego malarstwa włoskiego, zwłaszcza do sztuki Leonarda da Vinci.

Vincent Malo (1600-1645), uczeń Dawida Teniersa Starszego i Petera Rubensa, jest autorem Madonny z Dzieciątkiem w altanie ogrodowej. Z obrazu emanuje spokój i radość. Matka ukazuje Dzieciątku kwiaty. W ręku trzyma powój, symbol wskazujący, iż zawsze wspierała się na Bogu. Dzieciątko ma w rączce owoc granatu - znak przyszłej męki. Na drewnianym stojaku przycupnęła bajecznie kolorowa papuga. Ptak ten jest rzadko stosowanym symbolem w ikonografii - oznacza posłuszeństwo. Kosz wypełniony owocami, draperia, bogactwo palety, lekkość pędzla, powodują, że obraz jest jakby wizerunkiem rajskiego ogrodu. Z niego płynie przesłanie, iż szczęście i pokój zależą od podporządkowania się dobru i od poświęcenia. Świat dopiero wtedy jest piękny, gdy dzieli się go z Bogiem i drugim człowiekiem.

Na pilastrze, w lewej nawie, mała marmurowa płaskorzeźba feniksa. Autorem pracy nawiązującej do gotyckiego bestiarium jest prof. Stanisław Słonina. Feniks - mityczny ptak odradzający się z popiołów, jest symbolem Chrystusa, który zmartwychwstał. Jest także symbolem tego kościoła, który powstał z popiołów.

Zgłoś błędne dane

Zgłoś do aktualizacji.

captcha

Twoje zgłoszenie jest wysyłane...

Opinie użytkowników

O firmie nie ma jeszcze opinii. Bądź pierwszym, który podzieli się swoim doświadczeniem z innymi.
×

Twoja opinia

Imię lub pseudnonim

Temat opinii

Pozostało Ci jeszcze znaków.

Format dowolny (np. "2010-07-16", "wczoraj", "wakacje 2009")

Kod z prawej stronie

maksymalny rozmiar pliku to 5 MB

Dodałeś maksymalną liczbę zdjęć. Aby dodać inne zdjęcie musisz usunąć któreś z powyższych.

* pola wymagane

Oceń firmę

Polecam innym

Witryna korzysta z plików cookies oraz informacji zapisywanych i odczytywanych z localStorage, aby dopasować interesujące treści oraz reklamy. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień przeglądarki, w szczególności w zakresie cookies, oznacza, że pliki będą umieszczane na urządzeniu końcowym. Możesz zmienić ustawienia przechowywania i dostępu do cookies i localStorage używając ustawień przeglądarki lub używanego urządzenia. Szczegóły w Polityce Prywatności.

Zamknij