Premiera w Teatrze Polskim im. Arnolda Szyfmana w Warszawie - Maria Pawlikowska-Jasnorzewska „Baba-Dziwo” w reżyserii Ewy Domańskiej

Materiał informacyjny Teatru Polskiego
Premiera spektaklu odbędzie się online NA ŻYWO! 20 listopada o godz. 19:00.

Ta groteska, tyleż śmieszna, co przerażająca, swoją premierę miała w 1938 roku, gdy w kilku europejskich krajach panował już faszyzm w swoich odmianach. Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, poetka znana przed wszystkim z eterycznych, miłosnych wierszy, w „Babie-Dziwo” stworzyła przenikliwy i szyderczy obraz wszelkiej wodzowskiej władzy o zapędach totalitarnych.

W obsadzie: Marta Alaborska, Dorota Bzdyla, Anna Cieślak, Ewa Domańska, Kornelia Maciejewska, Ewa Makomaska, Hanna Skarga, Adam Biedrzycki, Tomasz Drabek, Marcin Jędrzejewski, Paweł Krucz, Dominik Łoś, Krystian Modzelewski, Przemysław Wyszyński.

* * *

W grudniu przygotujemy premierę „M.G. Nigdy nie będziesz szła sama” w reżyserii Moniki Strzępki.

Monika Strzępka i Paweł Demirski, po entuzjastycznie przyjętym „Królu” na podstawie powieści Szczepana Twardocha, wracają do Teatru Polskiego w Warszawie, ze spektaklem muzycznym na podstawie własnego scenariusza.

W obsadzie: Grażyna Barszczewska, Eliza Borowska, Barbara Jonak, Marta Ojrzyńska, Katarzyna Strączek, Joanna Trzepiecińska, Adam Biedrzycki, Adam Cywka, Jakub Kordas, Krzysztof Kwiatkowski, Jerzy Schejbal, Paweł Tomaszewski

Premiera 19 grudnia 2020, Duża Scena.

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
BABA-DZIWO

reżyseria: Ewa Domańska
scenografia: Jolanta Gałązka
kostiumy: Grażyna Piworowicz
światło: Jarosław Wardaszka
OBSADA:
Valida Vrana: Ewa Makomaska
Baronowa Lelika Skwaczek: Anna Cieślak
Petronika Selen-Gondor: Kornelia Maciejewska
Norman Gondor: Dominik Łoś
Ninika: Dorota Bzdyla
Halima: Hanna Skarga
Kołopuk Genor: Krystian Modzelewski
Agatika Kormor: Katarzyna Skarżanka
Muk Kormor: Tomasz Drabek
Mariata: Marta Alaborska
Adiutant: Paweł Krucz
Dyrektor radia: Adam Biedrzycki
Nosz, policjant: Przemysław Wyszyński
Komisja Poborowa: Ewa Domańska, Przemysław Wyszyński
Lekarz: Marcin Jędrzejewski
Ta groteska, tyleż śmieszna, co przerażająca, swoją premierę miała w 1938 roku, gdy w kilku europejskich krajach panował już faszyzm w swoich odmianach. Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, poetka znana przed wszystkim z eterycznych, miłosnych wierszy, w „Babie-Dziwo” stworzyła przenikliwy i szyderczy obraz wszelkiej wodzowskiej władzy o zapędach totalitarnych.
Oto w umownym państwie o nazwie Prawia bezwzględnie rządzi Valida Vrana – opętana głoszoną przez siebie ideologią dyktatorka. Społeczeństwo podporządkowuje się jej bez szemrania, zamieniając się w coraz bardziej bezwolnych poddanych, czerpiących jednak korzyści ze swojego zniewolenia.
Po ponad osiemdziesięciu latach „Baba-Dziwo” wciąż daje do myślenia…
Są w tym utworze akcenty tragiczne. Na przeszło dwadzieścia lat przed „Nosorożcem” Eugeniusza Ionesco, przed „Niemcami” Kruczkowskiego, nie mając jeszcze wtedy okrutnych doświadczeń wojny totalitarnej, Pawlikowska pokazała proces przemian normalnego, przyzwoitego człowieka w bezduszny i zastraszony przedmiot manipulacji, proces, który nie tylko prowadzi do zewnętrznego posłuszeństwa, ale gorzej, do zakłamania wewnętrznego. Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana w Warszawie jest jednostką organizacyjną Samorządu Województwa Mazowieckiego współprowadzoną przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Totalitaryzm wprowadzony do państwa Prawia przez koszmarną babę dyktatora Vranę, zwalcza najostrzej indywidualne odruchy i odchylenia. Miłość jest takim odchyleniem od normy. Sprawami rozmnażania i płodzenia przyszłych obywateli zajmują się nie oni sami, ale „Syndykat spraw rodzinnych”. Oni tylko z entuzjazmem wykonują rozkazy.
Satyra polityczna, jaką jest Baba-Dziwo, jest też sztuką o miłości. Przewrotnie, ale tak. To sztuka o braku miłości, o nienawiści. Z nienawiści do ludzi wymyśla swój diaboliczny system Valida, z kompleksów i pogardy, z zawiści wobec tych, którym jest dana radość i szczęście. Ten arcyciekawy utwór jest także komedią, bo rzecz się kończy pomyślnie – buntem i upadkiem cynicznej baby-wodza. Nie wszyscy dali się zastraszyć, nie wszystkich doprowadził pokazany tam system do zniewolenia i wyparcia się siebie. Historyczny odpowiednik baby-dyktatora także upadł, ale towarzyszył jego klęsce bilans najbardziej w dziejach krwawej wojny.
Stefan Treugutt, fragment przedmowy do wydania dramatów Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej

* * *

M. G. Nigdy nie będziesz szła sama
reżyseria: Monika Strzępka
scenografia: Arkadiusz Ślesiński
muzyka: Tomasz Sierajewski
choreografia: Agnieszka Kryst
Monika Strzępka i Paweł Demirski, po entuzjastycznie przyjętym „Królu” na podstawie powieści Szczepana Twardocha, wracają do Teatru Polskiego w Warszawie, ze spektaklem muzycznym na podstawie własnego scenariusza.
W charakterystycznym dla swoich przedstawień groteskowym stylu, Strzępka i Demirski fantazjują co by było gdyby gwiazda, która na co dzień naprawia podupadające restauracje i pomaga ich właścicielom wyjść z problemów zajęła się Polską? Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana w Warszawie jest jednostką organizacyjną Samorządu Województwa Mazowieckiego współprowadzoną przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

OBSADA:
Matka Boska jaką każdy by chciał mieć obok: Grażyna Barszczewska
M.G.: Eliza Borowska
Kobiety w słowiańskim przykucu: Barbara Jonak
Wieczna asystentka nieswoich spraw: Marta Ojrzyńska
Gospodyni: Katarzyna Strączek
Eliza Doolittle: Joanna Trzepiecińska
Rajowy: Adam Biedrzycki
Gospodarz: Adam Cywka
Zoomer: Jakub Kordas
Mężczyzna wewnątrz swojego marzenia: Krzysztof Kwiatkowski
Dyrektor oper, filharmonii i sal widowiskowo-sportowych: Jerzy Schejbal
Burmistrz, Prezydent, tzw. Dobra partia: Paweł Tomaszewski
PREMIERA
19 kwietnia 2020, Duża Scena

Dodaj ogłoszenie